indywidualne
traktowanie klienta

18 cze 2018
Uchwała Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 113/17 dot. wykładni art. 8 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i Rzeczniku Finansowym

 

Niestety w dniu 13 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy wydając uchwalę w sprawie o sygn. akt III CZP 113/17 stanął po stronie korporacji finansowych, zamiast po stronie ich klientów.

 

Postępowanie dotyczyło pytania prawnego skierowanego przez Sąd Okręgowy w Lublinie o następującej treści: "Czy w procesie z powództwa klienta przeciwko podmiotowi rynku finansowego o zapłatę kwoty roszczenia zgłoszonej w reklamacji klienta, regulacja zawarta w art. 8 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz. U. z 2016 roku, poz. 892, t. jedn. ze zm.) wyłącza możliwość kwestionowania przez podmiot rynku finansowego zasadności dochodzonego roszczenia tak co do zasady, jak i co do wysokości, czy jedynie oznacza przerzucenie ciężaru dowodu na podmiot rynku finansowego, który będzie zobowiązany udowodnić, że roszczenie nie przysługuje powodowi bądź przysługuje mu w niższej wysokości?"

 

Sąd Najwyższy podjął następującą uchwałę: „W postępowaniu wszczętym przez klienta przeciwko podmiotowi rynku finansowego o zapłatę kwoty roszczenia zgłoszonej w reklamacji klienta, art. 8 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym (tekst jedn. Dz. U. z 2017  r., poz. 2270) nie wyłącza możliwości kwestionowania przez podmiot rynku finansowego zasadności dochodzonego roszczenia; na podmiocie tym spoczywa ciężar dowodu, że powodowi nie przysługuje roszczenie lub przysługuje w niższej wysokości.”

 

Oznacza to, że skutkiem uchybienia przez instytucję finansową ustawowemu terminowi na udzielenie odpowiedzi na reklamację, nie będzie złożenie milczącego oświadczenia woli o uznaniu reklamacji zgodnie z wolą klienta, ale jedynie będzie tworzyło możliwe do obalenia domniemanie prawne, że reklamacja klienta jest zasadna.

 

Podjęta uchwała wpisuje się w prezentowaną m.in. przez firmy ubezpieczeniowe linię obrony w tego typu sprawach. Niestety Sąd Najwyższy nie przychylił się do stanowiska prezentowanego przez klientów korporacji finansowych. Po stronie klientów stanął również Rzecznik Finansowy, który wydając indywidualne stanowiska w sprawach brał w obronę klientów korporacji finansowych.

 

Z dogłębną analizą podjętej uchwały trzeba się wstrzymać do czasu opublikowania pisemnego uzasadnia. Jednak już teraz powstaje wątpliwość czy podjęta uchwała jest zgodna z zamiarem ustawodawcy, w naszej ocenie nie.

 

Jakie będą skutki podjętej uchwały zobaczymy w przyszłości, jednak już teraz można stwierdzić, że wprowadzona instytucja reklamacji przez ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 roku o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym, mocno straciła na znaczeniu.

 


 

ZAINTERESOWANY OFERTĄ?
proti - to be online